اخلاق
وزیر بناهای مناسبات انسانی
در ذهن انسان چه می گذرد؟؟؟؟
روایت مسعود نیلی از خطر فروپاشی اقتصادی؛
«ممکن است هزاران نفر کشته شوند و کشور از دست برود»

خبرنامه گویا ـ مسعود نیلی، اقتصاددان ایرانی، هشدار داده است که اقتصاد کشور پس از دو دهه خطای راهبردی به «ایستگاه پیش از ابرتورم» رسیده است. به گفته او، کاهش تمایل مردم به نگهداری ریال و تبدیل سریع درآمدها به ارز، طلا و دیگر داراییها، نشانه افزایش بیاعتمادی به پول ملی است.
نیلی میگوید رشد اقتصادی ایران از سال ۱۳۸۶ عملاً متوقف شده و روند نزولی از سال ۱۳۹۷ شدت گرفته است. کاهش سرمایهگذاری مولد، کوتاهشدن افق فعالیتهای اقتصادی و گسترش نااطمینانی سیاسی، توان تولید و اشتغالزایی کشور را بهشدت تضعیف کرده است.
به گفته این اقتصاددان، بحران دیگر به تورم و کاهش ارزش ریال محدود نیست و کسری بودجه، ناترازی بانکها، بحران صندوقهای بازنشستگی و کمبود آب، برق و گاز نیز به مراحل خطرناکی رسیدهاند. او با بیان اینکه «اقتصاد در ایران برده سیاسی است»، هشدار داده که فرصت اجرای اصلاحات کمهزینه بهسرعت در حال از بین رفتن است.>>>>>>>
نگاهی به تجربههای تاریخی و سرشت دگرگونی در جوامع،
محمدرضا رضایی
در گفتوگوهای روزمره، هنگامی که سخن از انقلاب، دگرگونی سیاسی یا جنبشهای بزرگ اجتماعی به میان میآید، اغلب چنین پنداشته میشود که مردم تنها زمانی به حرکت درمیآیند که فشارها به بیشترین اندازه خود رسیده باشد. بر پایه این برداشت، فقر، سرکوب یا دشواریهای زندگی بهگونهای مستقیم و ناگزیر به خیزشهای بزرگ میانجامند.>>>>>>>
چگونه "سلطنتطلب" شدم؟!
مزدک بامدادان
امروزه و بهویژه پس از خیزش سترگ دیماه ۲۵۸۴، دیگر حتا خیرهسرترین دشمنان خاندان پهلوی نیز نمیتوانند چشم بر روی این واقعیت بیرونی ببندند که شاهزاده رضا پهلوی فراتر از آنکه تنها کسی است که نامش در خیابانها -- آن هم در هشت گوشه کشور -- فریاد زده میشود، از پشتیبانی بسیار گسترده مردم ایران، چه در درون و چه در بیرون از مرزهای سرزمین مادری برخوردار است.>>>>>>>
نامه اعتراضی مطهری به پزشکیان درباره ساپورت و شلوارک
خبرآنلاین
علی مطهری، نایبرئیس پیشین مجلس، در نامهای به مسعود پزشکیان از وضعیت پوشش برخی زنان و مردان انتقاد کرد و خواستار بازگشت نظارتهای حکومتی در زمینه حجاب شد.
مطهری مواضع دولت درباره قانون عفاف و حجاب را عامل ایجاد این تصور دانست که دیگر نظارتی بر پوشش وجود ندارد. او نوشت دولت اسلامی تنها مسئول تأمین معیشت نیست و در قبال «اخلاق، رفتار و تربیت جامعه» و اجرای احکام اسلامی نیز مسئولیت دارد.>>>>>>
داریوش سکوتش را شکست
خبرنامه گویا
- در پی انتقادهای گسترده از ترانه «توهم توطئه» و متهمشدن آن به سرزنش
مردم، داریوش اقبالی به این جنجالها پاسخ داد. او با استناد به بیت «آینه
چون نقش تو بنمود راست؛ خود شکن، آینه شکستن خطاست» گفت هدف این اثر
محکومکردن جامعه نیست، بلکه نقد الگوهایی چون مسئولیتگریزی، دشمنسازی و
نپذیرفتن خطاست؛ رفتارهایی که جمهوری اسلامی رواج داده و ممکن است به
مخالفان نیز سرایت کند. به گفته داریوش، برای ساختن آیندهای آزاد، علاوه
بر کنارزدن ساختار قدرت باید میراث فکری و رفتاری استبداد را نیز کنار
گذاشت.
داریوش در شبکه اکس نوشت:
آینه چون نقش تو بنمود راست
خود شکن، آینه شکستن خطاست>>>>>>>
فرض کنید پهلوی نیست؛
شما چه در چنته دارید؟
امیر موحد، رزمنده جنگ، بریده از اصلاحات
سالهاست بخشی از نیروهایی که خود را مخالف جمهوری اسلامی معرفی میکنند، بخش قابلتوجهی از فعالیت سیاسی و رسانهای خود را صرف مقابله با شاهزاده رضا پهلوی کردهاند. برای سنجش ادعاهای آنان، صورت مسئله را تغییر دهیم: فرض کنیم از فردا رضا پهلوی دیگر هیچ حضور و نقشی در سیاست ایران ندارد.
اکنون میدان برای تمام کسانی که مدعی داشتن گزینهای بهتر و کارآمدترند باز است. دیگر رقیبی به نام رضا پهلوی وجود ندارد تا بتوان ناکامیها، پراکندگیها یا ناتوانی در ایجاد یک نیروی سیاسی مؤثر را به حضور او نسبت داد.>>>>>>
اپوزیسیونی که هنوز از جمهوری اسلامی توقف اعدامها را میخواهد
ابوالفضل محققی - خبرنامه گویا
«اسلام با خون رشد پیدا کرد، با شمشیر و با اسلحه اسلام را پیش برد. بله، ما مرتجع هستیم، شما روشنفکر هستید. شما روشنفکرها میخواهید که ما به ۱۴۰۰ سال قبل برنگردیم. شما میترسید ما جوانان را مثل ۱۴۰۰ سال قبل تربیت کنیم که با جمعیت کم، دو امپراتوری بزرگ را به باد داد.»
ــ خمینی
حال، تربیتشدگان جمهوری اسلامی در دل هر امپراتوری ــ فرقی نمیکند آمریکا باشد یا انگلیس ــ چاقو بر گلوی هر مخالفی میگذارند و براساس تفکری که در مکتب خمینی آموختهاند، جنایت میآفرینند؛ همان خمینی که برای هر کار بزرگ یا کوچک و علیه افرادی که قداست اسلام را زیر سؤال میبردند، فتوا صادر میکرد.
اگر امروز زنده بود، کشتهشدن دهها هزار جوان ایرانی در دو روز نهتنها او را ناراحت نمیکرد، بلکه بر تداوم آن پای میفشرد و با یک جمله، «اسلام در خطر بود»، آن را توجیه میکرد.
از پاسخ سروش تا آرزوی مرگ برای آشوری؛
زبان امروز، پیشنویس دادگاه فرداست
وقتی زبان، نظریه را رسوا میکند
تأملی در پاسخ سروش
دارکوب - خبرنامه گویا
گاه برای شناخت میزان مدارا در یک اندیشه، نیازی به خواندن همه آثار صاحب آن نیست. کافی است کسی اندکی به مقدسات فکری او دست بزند و بعد ببینیم زبانش چه میکند. زبان در لحظه خشم، گاه صادقتر از نظریه در لحظه آرامش است.
عبدالکریم سروش در دفاع از علی شریعتی و اعتراض به «تکفیر» او، قلم برداشته تا ظاهراً از حرمت انسان و مسلمانی دفاع کند. نتیجه اما خواندنیتر از موضوع نزاع از آب درآمده است.>>>>>>>>
نه استبداد، نه ارباب خارجی؛ حق ملت را میان «بد و بدتر» قربانی نکنید!
باید با استبداد جنگید؛ بیپرده و بدون هیچ اما و اگری؛ چون استبداد پیش از هر چیز، حق حاکمیت ملت بر سرنوشت خویش و بر میهن خویش را سلب میکند.
استبداد خود را جای ملت مینشاند، اراده مردم را بیاعتبار میکند و هرگاه منافع و ماندگاری خود را در خطر ببیند، حقوق شهروندان را پایمال میکند. برای استبداد، ملت تا زمانی صاحب حق است که فرمانبردار باشد؛ اما همان لحظه که مردم بخواهند درباره سرنوشت خود تصمیم بگیرند، آزادی بخواهند و حق حاکمیت خویش را مطالبه کنند، سرکوب آغاز میشود.
آقای سروش! چرا این همه شتابان؟
اختلاف
میان عبدالکریم سروش، موسی غنینژاد و محمد قوچانی پس از آن بالا گرفت که
غنینژاد در گفتوگویی، علی شریعتی را به «شیادی» و «نامسلمانی» متهم کرد.
سروش نیز در پاسخ، غنینژاد را هدف انتقادها و توصیفهای تندی قرار داد.
این
مناقشه پس از انتشار مقالهای از محمد قوچانی در مجله «آگاهی نو» وارد
مرحله تازهای شد. قوچانی در این مقاله ضمن دفاع از غنینژاد، سروش را به
فاصلهگرفتن از مبانی پیشین خود و گرایش به نوعی تمامیتخواهی متهم کرد و
از «مرگ روشنفکری دینی» سخن گفت>>>>>>>>

حلقه مفقودهای به نام آلترناتیو سیاسی
حسین عرب - خبرنامه گویا
گزارش اخیر یورونیوز با عنوان "آیا ایران واقعا در آستانه انقلاب است؟" پرسشی را مطرح میکند که این روزها، در داخل و خارج ایران، بار دیگر اهمیت یافته است. فشار اقتصادی، نارضایتی گسترده، کاهش اعتماد عمومی، بحرانهای متعدد داخلی، ادامه جنگ و نگرانی آشکار دستگاههای امنیتی از اعتراضات آینده، همگی این پرسش را به میان آوردهاند که آیا ایران به نقطه یک تحول انقلابی نزدیک شده است؟>>>>>>>
این بار نباید فرصت از دست برود
حمایت مردمی کافی نیست؛ جنبش ملی اکنون به چه نیاز دارد؟
نوشتهٔ بهروز فتحعلی -- اندیشکدهٔ شهوند
ایران ما، ماههایی توفانی را پشت سر گذاشته است و به نظر میرسد ماههای پرتلاطمتری را نیز در پیش داشته باشد. آنچه در جریان خیزش دیماه بر ملت ایران گذشت، صرفاً یک کشتار وحشیانه نبود؛ بلکه در عین حال، نقطهٔ عطفی بود در شکلگیری جنبشی که هدف خود را عبور از جمهوری اسلامی قرار داده است.
در جریان خیزش دیماه، به وضوح آشکار شد که بخش قابل توجهی از جامعه، با تکیه بر هویت ملی، ایراندوستی و برداشت خود از تجربهٔ دوران پهلوی، حول محور پادشاهیخواهی گرد آمده و ادامهٔ ریل پیشرفت و توسعهٔ پهلوی را به عنوان یگانه راه نجات ایران و آیندهٔ آن برگزیده است. طبیعی است که چنین گرایشی با مخالفت جمهوری اسلامی و نیز نیروهایی روبه رو شود که همچنان از میراث سیاسی سال پنجاه و هفت دفاع میکنند.>>>>>>>>
از ناسیونالیسم تا ایرانگرایی،
شکوه میرزادگی
مقدمه
تعریفهای گوناگونی از «ملیگرایی» (Nationalism) و «ایرانگرایی» (Iranism)در منابع ایرانی و غیرایرانی وجود دارد که گاه تفاوتها و حتی تضادهای چشمگیری با یکدیگر دارند. از این رو، لازم میدانم در ابتدا برداشت خود را از این دو مفهوم روشن کنم و بر همین مبنا موضوع را پیش ببرم.
ملیگرایی یا ناسیونالیسم (Nationalism)مفهوم
محاکمه یا انتقام؛
عدالت انتقالی و دشوارترین داوری یک ملت،
شیدا جهانبانی
پساجمهوری اسلامی - پاره سوم
هیچ جامعهای که از یک دوره طولانی بحران سیاسی عبور میکند، نمیتواند گذشته خود را نادیده بگیرد. زخمهای تاریخی، اگر درمان نشوند، نه از میان میروند و نه فراموش میشوند؛ تنها به لایههای پنهان حافظه جمعی منتقل میشوند و ممکن است در فرصتی دیگر، به شکلی خشنتر بازگردند. اما مواجهه با گذشته، خود میتواند به دو مسیر کاملاً متفاوت منتهی شود: مسیری که به سوی عدالت و بازسازی اعتماد عمومی میرود، و مسیری که در آن خشم جای قانون را میگیرد و قربانیان دیروز، به بازتولیدکنندگان بیعدالتی فردا بدل میشوند.>>>>>>
هشدار جنجالی تحلیلگر اردنیتبار:
غرب همان تجربهای را تکرار میکند که لبنان را از پا انداخت
خبرنامه گویا - دن برماوی نویسنده و تحلیلگر اردنیتبار در حوزه مسائل خاورمیانه و الهیات سیاسی در این یادداشت، تجربه لبنان را بهعنوان هشداری درباره مسیر کنونی کشورهای غربی مطرح میکند. منظور او وجود خطری فوری و ملموس نیست، بلکه اشاره به روندهایی است که شاید هنوز برای بسیاری آشکار نباشد، اما کسانی که پیامدهای مشابه آن را پیشتر تجربه کردهاند، نشانهها و جهت حرکتشان را زودتر تشخیص میدهند...>>>>>>>>
چگونه شریعتی اسلام را برای نسل ما زیبا کرد،
محمود زهرایی
شریعتی؛ روشنفکر، مصلح، متوهم یا شیاد
در روزهای اخیر، اظهارات موسی غنینژاد در یکی از مصاحبههایش درباره دکتر علی شریعتی، سخنران و نظریهپرداز مذهبی دهه پنجاه، واکنشهای فراوانی برانگیخت. تندترین این واکنشها نوشته عبدالکربم سروش بود؛ نوشتهای که به گمان من، بیش از آنکه پاسخی مستدل به سخنان غنینژاد باشد، متنی آمیخته به هیجان، داوریهای شتابزده و ادبیاتی نامتناسب با یک گفتوگوی فکری بود. پس از آن نیز یادداشتها و اظهار نظرهای دیگری، در دفاع یا نقد هر یک از این دو دیدگاه، منتشر شد.>>>>>>>>
یورونیوز - یهودا گرامی، خاخام اعظم یهودیان ایران، در تهران متولد شده، در اسرائیل و آمریکا تحصیل کرده و شهروند هر دو کشور ایران و آمریکاست. او با وجود امکان ماندن در آمریکا، به تهران بازگشت و از سال ۲۰۱۱ هدایت مذهبی جامعهای را بر عهده دارد که میان هویت ایرانی و یهودی خود و سیاستهای ضداسرائیلی جمهوری اسلامی گرفتار شده است.>>>>>>
مشروطه؛ نبردی که هنوز پایان نیافته است، به مناسبت صد و نوزدهمین سالگرد انقلاب مشروطیت

بسیاری از تاریخنگاران، انقلاب مشروطه را همسنگ انقلابهای لیبرال اروپا میدانند. تردیدی نیست که مشروطه نقطه عطفی در تاریخ ایران بود؛ همان بیداری شکوهمندی که مردمی را که قرنها در خوابی عمیق فرو رفته بودند، تکان داد و آنان را با مفاهیمی چون قانون، آزادی، حقوق شهروندی و حکومت مسئول آشنا ساخت.>>>>>>>

با آغاز هرجنگی، جنگ و جدال مارکسیست ها شروع می شود و یک گروه پیدا می شود که هیچ کدام از طرفین جنگ را محق نمی داند و فکر می کند باید این ها آن قدر از همدیگر بکشند تا خسته شوند.
وقتی بگویی که در شرایط جنگی کنونی هرگونه مبارزه ای علیه این حکومت بقول شما بورژوازی داخلی، به سود امپریالیسم تمام می شود پاسخی داده نمی شود.>>>>>>>>
دوجوان در اصفهان در ملاء عام اعدام شدند!
اعدام قتل عمد دولتی است!
روز سه شنبه ششم مردادماه جمهوری اسلامی دو جوان دیگر بنام ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیر حسین صفری را در اصفهان در ملاء عام اعدام کرد. جمهوری اسلامی از روز اول به قدرت رسیدن اعدام را بعنوان یک ابزار مهم سرکوب در جامعه حاکم کرده است. وجه شنیع تر این جنایت دولتی اعدام در ملاء عام و با حلق آویز کردن از چرثفیل است. این صحنه ها تصاویر دهشتناک حلق آویز کردن های سیاه پوستان و بردگان در آمریکا را بیاد می آورد. >>>>>>>
وقتی تاریخ از روشنفکران پاسخ میخواهد
برهان و هیاهو
مسئولیت اندیشه در برابر تاریخ
تأملی در پاسخ دکتر عبدالکریم سروش به منتقدان علی شریعتی
دارکوب - خبرنامه گویا
قدرت را معمولاً در دست حکومتها جستوجو میکنیم، حال آنکه تاریخ بارها نشان داده است گاه یک اندیشه، بیش از هزار فرمان، سرنوشت ملتی را دگرگون میکند. حکومت با اجبار فرمان میراند، اما اندیشه با اقناع؛ و چهبسا قدرتی که بیصدا عمل میکند، از قدرتی که با زور فرمان میدهد، ماندگارتر باشد. اندیشه افق فهم جامعه را تغییر میدهد و آنچه افق فهم را دگرگون کند، دیر یا زود مسیر تاریخ را نیز تغییر خواهد داد.>>>>>>>>
مادران حشد الشعبی امروز به عزا نشستند!
فرزانه روستایی
مادران
حشد الشعبی امروز با مرگ عزیزانشان تاوان پرداختند. تاوان این که
فرزندانشان در ایران حمام خون راه انداختند و در دی ماه ۴۰ تا ۵۰ هزار نفر
از مردم ایران را قتل عام کردند و امروز این قتل عام با اعدام ها ادامه
دارد . با وجودی که حجم تخریب مراکز و تعداد کشته های حشدالشعبی خیلی زیاد
بود هیچکس در ایران برای آنها اشک نریخت کسی برای آنها حسرت نخورد وکسی
نگفت حیف از جوانی انها.>>>>>>>>

ما متهمیم آقای سروش
مصطفی نوروزی
من از نسل جوانان انقلابی ۵۷ هستم. جوان بودیم و کلام شریعتی ما را مسحور میکرد. از طبقه متوسط بودم، در دانشگاه ملی درس خواندم، در ابتدای جوانی خانه خریدم، ماشین خریدم و ازدواج کردم. حالا همه اینها برای پسرانم آرزوهای محال است.
من شبانهروز به تفاوت امروز با روزهای جوانی خودم فکر میکنم. چرا و از چه مسیری به امروز رسیدیم؟ ما انقلابی بودیم و انقلاب برای ما کلید حل همه چیز بود. اما داشتههایمان را نمیدیدیم و جایی برای پرسش و تردید باقی نگذاشته بودیم؛ پاسخ همه چیز از پیش معلوم بود: انقلاب.>>>>>>
مسئول جنایت کیست؛ شلیککننده یا دعوتکننده؟
مغالطۀ تبرئۀ قاتل
نوشتۀ قلم کاوه
یکی از عجیبترین مغالطههایی که این روزها از سوی جمهوری اسلامی و برخی
همصدایانش بهکار گرفته میشود، مغالطهای است که مسئولیت جنایت را از
دوش جنایتکار برمیدارد و بر گردن کسی میاندازد که مردم را به اعتراض،
مقاومت یا ایستادگی در برابر ظلم فراخوانده است.
نمونۀ آشکار آن،
روایتسازی درباره اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی است. شاهزاده رضا پهلوی، در پاسخ به
مطالبۀ عمومی ایرانیان برای اعتراض به جمهوری اسلامی، از مردم خواست صدای
خود را به خیابانها بیاورند.
در پی این فراخوان، میلیونها ایرانی در شهرهای مختلف، با دستهای خالی در برابر یکی از خشنترین دستگاههای سرکوب جهان ایستادند.>>>>>>>
از بیعت با مجتبی خامنهای تا پاسخ مسعود رجوی
نزاع "نایبان" و گرسنگی "مردمان"
هوشنگ رشدیه - خبرنامه گویا
آدم خیال میکند در سال ۱۴۰۵ زندگی میکند. اخبار را باز میکند، قیمت نان را میبیند، خبر اعدام جوانی را میخواند، گزارش خشک شدن رودخانهای را مرور میکند، از کنار خبر فرار سرمایه و مهاجرت پزشکان میگذرد و انتظار دارد سیاستمداران نیز درباره همین دردها سخن بگویند.
اما ناگهان پرده کنار میرود و معلوم میشود که نه، مسئله اصلی چیز دیگری است.>>>>>>>>
روایت علی درویش، افسر پلیس همجنسگرا از حمله مرگبار برلین
یورونیوز - حمله مرگبار شامگاه شنبه در نزدیکی جشن «افتخار» برلین، برای بسیاری از ساکنان این شهر تنها یک اقدام خشونتآمیز نبود، بلکه حملهای به ارزشهایی تلقی شد که برلین خود را با آنها تعریف میکند: تنوع، مدارا و آزادی.
علی درویش، ۳۴ ساله، افسر پلیس و فعال مسلمان همجنسگرا، این حادثه را ضربهای عمیق به هویت خود توصیف کرد و گفت: «مسلمان به دنیا آمدهام، بهعنوان یک مرد همجنسگرا زندگی میکنم و افسر پلیس هستم. این حمله تروریستی بخشهای زیادی از هویت مرا هدف قرار داده است.»>>>>>>>>>
دو واقعه در دو رژیم، "جشن های 2500 ساله"،
داریوش مجلسی
سازماندهی، ریخت و پاش مالی بی حد، و بالا تر از همه، قدرت نمائی کاذب در برابر افکار عمومی داخل و خارج ایران را میتوان از اهداف اصلی رژیم حاکم بر کشورمان در برگزاری مراسم بسیار وسیع و پر خرج تدفین علی خامنه ای نامید. وانمود کردن یک شکست (یعنی ترور موفق رهبر جمهوری اسلامی) را، به عنوان یک پیروزی و نمایش قدرت، نمیتوان به چیز دیگری تعبیر نمود به جز خریدن نوعی آبرو و حیثیت در مقابل مردمی که از دیماه، فقط شاهد کشتار های خیابانی، اعدام ها، فقر و عزلت و از همه بدتر تخریب زیر ساختارهائی میباشند که (اغلب) حاصل سرمایه گزاری های کلان رژیم پیشین بود.>>>>>>
آنچه شش دهه مبارزه به من آموخت
و آنچه امروز در هفتادوششسالگی انجام دادهام و ادامه خواهم داد...
ابولفضل محققی - خبرنامه گویا
زنبورهای عسل در فضا میچرخند و صدای وزوز ریتمیکشان حیاط را پر کرده است. هوا پس از چند روز گرمای شدید آرام گرفته و نسیمی ملایم از یقه پیراهنم به درون میخزد و پوستم را نوازش میکند. به فروکشکردن دما و رسیدن به اعتدالی میاندیشم که جانمایه حیات و تداوم آن است.
بیاختیار به یاد سرزمین مادرم میافتم؛ به حکومتی که هرگز قدمی در راستای آرامش و تعادلبخشیدن به جامعه و زندگی میلیونها ایرانی برنداشت، عنصر اعتدال را از جامعه گرفت و بر خشونت، افراط و بیثباتی دامن زد.>>>>>>
اهمیت نهادهای مدنی در پایداری دموکراسی،
ثریا ندیم پور
اگر فردا در ایران حکومتی دموکراتیک بر سر کار بیاید، آیا میتوان مطمئن بود که دموکراسی پایدار خواهد ماند؟ بسیاری از مردم احتمالاً پاسخ خواهند داد: «بله.» اما تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد که پاسخ این پرسش، لزوماً مثبت نیست. تاریخ بارها ثابت کرده است که دموکراسی تنها با برگزاری انتخابات آزاد، تدوین قانون اساسی مترقی یا تغییر حکومت شکل نمیگیرد و دوام نمیآورد. دموکراسی زمانی پایدار میشود که جامعه از شهروندانی آگاه، مسئولیت پذیر وسازمانیافته برخوردار باشد؛ شهروندانی که بتوانند ازآزادیها و حقوق خود دفاع کنند. مهمترین بستر شکلگیری چنین شهروندانی، نهادهای مدنی هستند.>>>>>>
وقتی حذف انتخابات و حکومت مادامالعمر با ادبیات چپ توجیه میشود
خبرنامه گویا - دانیل اورتگا، رئیسجمهور چپگرای نیکاراگوئه که از سال ۲۰۰۷ در قدرت است، در مراسم سالگرد انقلاب حزب سوسیالیست "ساندینیستی" اعلام کرد که برای جلوگیری از بازگشت مخالفان به قدرت، انتخابات در این کشور برای همیشه کنار گذاشته خواهد شد.
این اظهارات با واکنشهای گستردهای روبهرو شده است.>>>>>>>
فقر،تورم و گرانی کشور را فرا گرفته،
آقایان در فکر نجات جهانند
فاضل میبدی
گویندهای در کسوت روحانی، سخنی بر زبان آورد که از نظر دوری از واقعیت، تازگی داشت: اگر مردم بیبرقی و بیآبی را تحمل کنند، جهان را از دست آمریکا و اسرائیل آزاد میکنیم. چگونه آزاد میکنیم و چگونه اداره خواهیم کرد، بماند؛ شاید در سخنرانیهای بعدی نسخه آن را هم ارائه دهند.
سعدی چه دلسوزانه به این افراد اندرز داده است:
اول اندیشه و آنگهی گفتار
پایبست آمده است و پس دیوار>>>>>>>
آمریکا با چه مرجعی می خواهد به توافق برسد؟
نگاهی به بحران مرجع تصمیمگیری در جمهوری اسلامی و تأثیر آن بر راهبرد آمریکا
ناصر اعتمادی
تغییر مداوم لحن دونالد ترامپ میان مذاکره و جنگ با
حکومت ایران، شاید تنها بازتاب شیوۀ غیرمتعارف او در سیاست نباشد. در پس
این نوسان، پرسشی بنیادیتر نهفته است : در جمهوری اسلامی پس از خامنهای،
چه کسی واقعاً تصمیم میگیرد؟ اگر واشنگتن نداند با چه کسی مذاکره میکند و
علیه چه کسی میجنگد، تعریف هر راهبرد پایداری، چه برای صلح و چه برای
جنگ، دشوار خواهد بود.
وقتی پسر بیژن جزنی راه دیگری را انتخاب میکند
خبرنامه گویا - دیدار اخیر رضا پهلوی با مازیار (ماکسیمیلیان) جزنی، حقوقدان ایرانی-فرانسوی و فرزند بیژن جزنی، از بنیانگذاران سازمان چریکهای فدایی خلق ایران، به یکی از خبرسازترین رویدادهای سیاسی روزهای اخیر در میان مخالفان جمهوری اسلامی تبدیل شد. در این دیدار، دو طرف درباره همگرایی نیروهای مخالف برای آینده ایران و همکاریهای حقوقی در چارچوب پروژه «شکوفایی ایران» گفتوگو کردند. یادداشت پیشرو، واکنشهای سیاسی به این دیدار و آنچه نویسنده آن را نشانهای از دگرگونی در نگاه نسل جدید به میراث ایدئولوژیک گذشته میداند، بررسی میکند.>>>>>>>>>
دکتر حسن بلوری برلین، ۲۰۲۶٫۰۷٫۱۶
مسئلهٔ زمان در آغازِ کیهان
The Problem of Time at the Beginning of the Universe1
توضیحاتِ نظریههای اساسی فیزیکِ، نظریه نسبیت عام و نظریه کوانتومی، در بارهُ زمان بهطرز چشمگیری در هر یک از آنها خوب عمل میکنند. اما، این توضیحات در تضاد با یکدیگر هستند. ناسازگاری میان آنها بهویژه زمانی غیرقابل چشمپوشی است که بخواهیم آن دو نظریه را در چارچوب یک نظریه، نظریه گرانش کوانتومی، ارایه دهیم.>>>>>>>>
از پراکندگی تا آلترناتیو ملی،
حسین عرب
چگونه میتوان شاهزاده رضا پهلوی، چپها، ملیمذهبیها و ملیگرایان را در یک ائتلاف هماهنگ گرد آورد؟
موضوع تشکیل ائتلافی فراگیر از مخالفان جمهوری اسلامی، دیگر صرفاً یک پیشنهاد سیاسی نیست؛ بلکه به یکی از ضرورتهای اصلی شرایط کنونی ایران تبدیل شده است. جمهوری اسلامی، با وجود بحرانهای عمیق داخلی و خارجی، همچنان از پراکندگی مخالفان خود بهره میبرد. ضعف اصلی اپوزیسیون نه کمبود چهره سیاسی، نه فقدان برنامه و نه نبود نارضایتی عمومی، بلکه ناتوانی در تبدیل این ظرفیتها به یک آلترناتیو هماهنگ و قابل اعتماد است.>>>>>>>
خداحافظ رفیق!
آذر ماجدی
برای اولین بار میخواهم قبل از اینکه به مباحث و فرضیه های یک نوشته بپردازم، احساسم را با مشاهدۀ نوشتۀ اخیر علی جوادی در باصطلاح نقد مقاله ام "تمدن غرب فرو می ریزد" بیان کنم. علی جوادی را نزدیک به چهل سال است که می شناسم و سالها از نزدیک با هم فعالیت کرده ایم. با توجه به این فعالیت و ضمنا از اینرو که فعالیت هر فردی در دفاع از سوسیالیسم، حال با تعبیر و درک خود، برایم ارزشمند است، وقتی به او سوقصد شد، حتی یک لحظه در نوشتن اطلاعیه ای نه فقط در محکومیت سوءقصد، بلکه در دفاع از او بعنوان یک کمونیست تردید نکردم. علیرغم اختلافات عمیق سیاسی طی نزدیک به بیست سال، از او بعنوان یک شخصیت مهم و موثر کمونیست دفاع کردم.>>>>>>

درباره تغییر مواضع فعالان سیاسی و خطای قهرمانسازی از مبارزان و زندانیان سیاسیی
انتشار نامهای منسوب به سرکار خانم سپیده قلیان اززنان مبارز ایرانی و سخنان او درباره فاصله گرفتن از چپ و نزدیکتر شدن فکری و عاطفی به برخی پادشاهی خواهان از یک طرف وملاقات و نزدیکی آقای مازیارجزنی فرزند بیژن جزنی ازرهبران جنبش چپ دهه پنجاه به شاهزاده رضا پهلوی بعد از چرخش برخی چپ گرایان دهه پنجاه به بارگاه سلطنت رضا پهلوی درخارج کشور ، بار دیگر پرسشی قدیمی را پیش روی جامعه سیاسی ایران قرار داده است:>>>>>>>>
حمایت صریح خاتمی از توافق؛ صلح را خیانت ندانید
مقدمه
محمد خاتمی با حمایت از توافق اخیر جمهوری اسلامی و آمریکا، از نظام حکمرانی خواست منافع ایران و مردم را در اولویت قرار دهد و نسبت به از دست رفتن فرصت توافق هشدار داد. او همچنین تأکید کرد که مخالفان مذاکره نباید صلحجویی را با استناد به مفاهیم دینی «خیانت» معرفی کنند.>>>>>
چگونه میتوان دموکرات بودن افراد و نیروهای سیاسی را سنجید؟
حنیف حیدرنژاد
چارچوب سنجش پایبندی به ارزشهای دموکراتیک
کتابچه راهنمای شهروند برای ارزیابی رفتار دموکراتیک
در سالهای اخیر، در میان ایرانیان مخالف جمهوری اسلامی، این پرسش بیش از پیش مطرح میشود که: «چرا گروههای سیاسی با یکدیگر متحد نمیشوند؟»
پاسخ ساده این است که نیروهای سیاسی با ایدئولوژیها، اولویتها و راهبردهای متفاوت، الزاماً نمیتوانند در یک تشکیلات واحد گرد هم آمده یا با یکدیگر همکاری کنند.>>>>>>>>
پرسشی حقوقی در باره تنگه هرمز از بانودکترانصاری
درود بر شما خانم دکتر انصاری؛ یکی از تماشاگران برنامه مهستان، جواد صبحانی (منچستر – انگلستان)،دانشجوی حقوق بین الملل پرسشي حقوقي را مطرح گردیده و خواهش کرده است در مهستان به بحث گذاشته شود.پرسش چنین است: اگرچه از نظر حقوق بین الملل شک نیست که تنگه هرمز متعلق به ایران و عمان است اما اگر این دو کشور طبق یک قرارداد حقوق خود را به یک کنسرسیوم بین المللی واگذار کنند و بابت این واگذاری پول یا اجازه انتقال کشتی های خود را دریافت کنند، وضعیت چگونه خواهد بود؟ >>>>>>>
از فتح عربی تا انقلاب اسلامی؛ دو گسست تاریخی در سرنوشت ایران،
کوروش کلهر
تاریخ ایران را نمیتوان تنها با تاریخ پادشاهان، جنگها و شکستها فهمید. گاه یک ملت نه فقط سرزمین، بلکه حافظه، زبان، هویت و مسیر تمدنی خود را از دست میدهد. حملهٔ اعراب به ایران در سدهٔ هفتم میلادی، یکی از همان گسستهای بزرگ تاریخی بود. واقعهای که نه تنها دولت ساسانی را فروپاشید، بلکه ایران را وارد جهانی کرد که مرکز قدرت، زبان، دین، نظام حقوقی و مشروعیت سیاسی آن بیرون از سنت تاریخی ایران قرار داشت.>>>>>>>
خشونت حکومت ناشی از ضعف آنست – حسن بهگر
شکاف بین حکومت اسلامی و مردم در سال گذشته به حداکثر خود رسیده بود ولی حمله ی آمریکا و اسراییل مردم را وادار به حمایت از کشور و حکومت کرد، در شرایطی که بی اعتمادی مردم بویژه پس از کشتار دیماه عمیق تر شده بود .
در هستۀ روابط بین مردم و حکومت سلسله مراتبی وجود دارد که مهمترین آن تأمین امنیت توسط حکومت است . هیچ چیز به اندازه امنیت برای مردم حیاتی نیست . ولی نگاهی به حکومت 47 ساله ج ا نشان می دهد که حکومت خود نقض کننده امنیت در بخش های مختلف جامعه بوده است .>>>>>>>
خطر سلطنت موروثی در ایرانِ پس از جمهوری اسلامی،
نیکروز اعظمی
سیاست یا پولیتیک در جهان یونانی، پیش از آنکه هنر فرمانروایی باشد، هنر چندگویی و گفتوگو بود. شهروندان در میدان عمومی گرد می آمدند و درباره امور مشترک خویش به بحث و داوری مینشستند. حقیقت، واقعیت و مصلحت نه از زبان یک مرجع مقدس یا قدرتی برتر، بلکه از رهگذر گفتوگو، اقناع و مشارکت همگانی جستوجو میشد. از همین رو، سیاست برای یونانیان عرصه حضور شهروندان و تمرین مسئولیت جمعی بود.>>>>>>
با قاتلان مردم ایران دست ندهید
چهل هزار ایرانی جانشان را از دست ندادند تا تنگه هرمز بهطور مشروط بازگشایی شود یا جهان آزاد تسلیم شود
رضا پهلوی - فیگارو - ترجمه ایندیپندنت فارسی
یک نوع دیپلماسی صلح به ارمغان میآورد و از آزادی محافظت میکند، و نوع دیگر دیپلماسی به بردگی و سلطه میانجامد.
توافق ۱۴بندی که برخی امروز میخواهند آن را بهعنوان پیشرفت دیپلماتیک در تعامل با جمهوری اسلامی معرفی کنند، بیتردید در دسته دوم قرار میگیرد. این رژیم هرگز به تعهدی تن نداده است مگر آنکه همزمان خود را برای نقض آن آماده کرده باشد.>>>>>