پادشاهی خواهان ، جمهوریخواهان ،
دگرباوران : خواهان یک نظام دموکراتیک چه پادشاهی چه جمهوری
مسکو و لندن،
قبلهگاه چپها و اسلامپناهان
دفتر مقام ولایت مراسم چهلم سیدعلی را با چلوکباب و حلوا، برگزار کرد
علیرضا نوریزاده - ایندیپندنت فارسی
بیش از چهار نسل از چپهای ما به ویروس مجذوب عاشق مبتلا بودند. به گونهای که در طول بیش از نیمقرن، هرجا پای مصالح «دایی یوسف» و جانشینانش پیش آمد، مصالح ملی را گاه جلو سفارت شوروی در تهران، زمانی در ساختمان کاگب و وقتی دیگر در اتاقهای پنهان، به زمین زدند و سر بریدند.>>>>>>>>
پیشنهاد اقدامی ساختاری برای دوران گذار،
اسماعیل نوری علا
پرسش قابل دفاعی که می تواند برای پیوستگان به جنبشی که شاهزاده رضا پهلوی رهبر نمادین آن است پیش آید آن است که:
«براستی آنچه که اکنون "انقلاب شیر و خورشید" نام گرفته، از لحاظ گفتمانی، در جستجوی چیست؟ آیا این چیستی را باید صرفاً در وجود شاهزاده رضا پهلوی جستجو کرد، یا آن را در "مجموعه" ای وسیع تر دید که از انقلاب مشروطه تا امروز، بصورتی زیگزاگی اما مداوم، همواره در جامعهء ایران وجود داشته و در بخش عمده ای از آن خاندان پهلوی حاملان تاریخی آن بوده اند؟»
پاسخی که از حانب هریک از ما به این پرسش داده شده و مورد توافق عام قرار گیرد می تواند در آیندهء اپوزیسیون سکولار دموکرات ایران نقشی تعیین کننده داشته باشد.>>>>>>>>>
خاطرات یک چریک،
ابوالفضل محققی
این یادداشت تلاشی است برای نشان دادن شباهت میان ذهنیت چریکی و ایدئولوژیکِ بخشی از نیروهای انقلابی گذشته با تفکری که امروز در بدنه افراطی سپاه و جمهوری اسلامی دیده میشود؛ ذهنیتی که در نهایت، حذف مخالف، تقدیس خشونت و بیاعتنایی به سرنوشت کشور را توجیه میکند
داشتم به نقد کتاب خاطرات زمان چریکی خود گوش میکردم و نگاهم در آن دوران نسبت به حکومت، به امپریالیسم آمریکا و اردوگاه سوسیالیسم، و به واکنشهای سپاه پاسداران در روزهای اخیر در ارتباط با جنگ و برخورد با معترضان و قتلعامی که راه انداخت، فکر میکردم.>>>>>>>
ادامه ی مصادره های انقلابی
حسن بهگر
انتشار تصاویر و ویدیوهای معترضان در خارج کشور که با در دست داشتن پرچم اسراییل، به عنوان ایرانی، خواستار بمباران کشور بودند دل هر ایرانی وطنخواهی را آزرده کرد و شک نیست این جماعت توسط رسانه هایی که توسط دشمنان ایران تغذیه می شوند شستشوی مغزی شده اند. البته برخی هم پس از مشاهده خرابی های ناشی از این حملات به خود آمده، در مقام پوزش و عذرخواهی درآمده اند.
از آن طرف غلامحسین اژه ای رئیس قوه ی قضاییه آنها را «عناصر دشمن» نامید و اعلام کرد «اموال کسانی که در اغتشاشات نقش داشتند توقیف میشود. مقامات قضایی مراقب باشند که در توقیفها مراکز تولید و خدمات، تعطیل نشود.»(1) با یادآوری اینکه به پرونده های این اشخاص به صورت استثنایی و «خارج از روال» رسیدگی خواهد شد.>>>>>>>
روز جهانی کارگر و سکوت قانون کار در ایران در شرایط جنگ
دکترنیره انصاری
کنگره آزادی ایران؛ چرا بار کج به منزل نمیرسد؟
در اوایل اسفند سال گذشته، در مقالهای به ظهور گروهی تازه, اما ناشناخته, با عنوان "کنگره به اصطلاح آزادی ایران" پرداختم. از آنجا که آقای شهریار آهی، برگزارکننده تورهای سیاسی ـ گردشی "اتحاد برای دموکراسی در ایران"، در کنار شخص متمولی که بهتازگی از ایران آمده است، از بنیانگذاران این کنگره بودند و دفتر آقای رضا پهلوی نیز بلافاصله در بیانیهای غیرمعمول وی را عاق کرده بود، در یادداشتی با عنوان "چرا شهریار آهی توسط رضا پهلوی عاق شد؟" به این تشکل مجهولالهویه پرداختم.>>>>>>>
این هم روشنفکر پیشتاز ما!
لیلاز: «خب پیشنهاد بعضی دوستان ما ممکن است خودکشی باشد و بگویند تسلیم شویم، اما یقیناً اگر ایران حتی تسلیم هم شود، تمام اورانیوم غنیشدهاش را مثل لیبی بار کشتی کند و بفرستد به آمریکا، سر سوزنی در معادلات بینالمللی و روابط بین ایران و آمریکا تغییر ایجاد نخواهد شد.»
این سخنان سخیف، و بلکه گمراهکننده است. چرا:>>>>>>>