راه برون رفت از بن بست اپوزیسیون
تکثر سیاسی و گذار دموکراتیک؛ نقدی بر یک رویکرد
مشکل اپوزیسیون ایران اختلافات سیاسی نیست؛ نبود سازوکارهای دموکراتیک برای مدیریت اختلافات است
نقد من به سخنان جناب فریدون احمدی
از اینجا آغاز میشود که ایشان بخشی از واقعیت را به درستی تشخیص میدهد
اما در ارائه راهحل، ناخواسته به سمت بازتولید همان مشکلی میرود که خود
از آن انتقاد میکند.>>>>>>
تف بر روزگاری که رهبر را بزنند و باز از صلح با آمریکا حرف بزنیم
حمید آصفی
تاریخ را با «تف» نمیسازند؛ با فهم میسازند. هرگاه سیاست به جای استدلال، از آب دهان تغذیه کند، عقل عمومی گرسنه میماند. هرگاه به جای تحلیل، تحقیر بنشیند، جامعه از گفتوگو به گلوگاه میرسد. و هرگاه قدرت خود را مالک حقیقت بداند، حقیقت نخستین قربانی قدرت میشود.
مشکل فقط یک جمله نیست؛ مشکل یک جهانبینی است. جهانبینیای که دنیا را به دو اردوگاه فرو میکاهد: مطیعان و خائنان، موافقان و دشمنان، ستایشگران و مزدوران. این همان «دوگانهسازیِ سلطه» است؛ کارخانهای که از پیچیدگی واقعیت، سادهلوحی سیاسی تولید میکند و از تنوع اندیشه، دشمنی میسازد.>>>>>>>
سکوت و اسارت؛
وقتی سرنوشت ملتها پشت درهای بسته معامله میشود
فرامرز پارسا
گاه جنگها در میدان نبرد پایان نمییابند؛ پشت درهای بسته، بر سر میزهای مذاکره و در میان لبخندهای دیپلماتیک به پایان میرسند. توافقها امضا میشوند، دستها فشرده میشوند و رسانهها از پیروزی سیاست و دیپلماسی سخن میگویند. اما در پس این تصاویر آراسته، پرسشی همواره باقی میماند: سهم ملتها از این توافقها چیست؟
سالها مردم رنج میکشند، هزینه میپردازند و گاه جان خود را در راه آرمانهایی چون آزادی، عدالت و کرامت انسانی فدا میکنند. آنان به امید فردایی بهتر در برابر سختیها ایستادگی میکنند و رؤیای زندگی در سایه آزادی را در دل خود زنده نگه میدارند. اما بارها تاریخ نشان داده است که در بسیاری از معاملات سیاسی، آنچه میان قدرتها دستبهدست میشود، سرنوشت ملتهاست؛ بیآنکه خود در تعیین آن نقشی داشته باشند.>>>>>>
بزرگترین خطر برای ایران فقط جمهوری اسلامی نیست
از کاهنان حقیقت تا شهروندان آزاد
تأملی بر تمامیتخواهی و سرنوشت آزادی در ایران
هوشنگ رشدیه - خبرنامه گویا
در میان آثار سیاسی قرن بیستم، کمتر کتابی را میتوان یافت که به اندازهٔ رمان «۱۹۸۴» اثر جرج اورول، توانسته باشد سازوکارهای پنهان قدرت، سرکوب ذهن انسان و منطق درونی نظامهای تمامیتخواه را آشکار کند.>>>>>
اگر ترامپ فردا در تهران با پزشکیان آبگوشت بزباش هم بخورد، وضع اقتصادی درست نمی شود
ایندیپندنت فارسی - همزمان با انتشار اخبار مربوط به تعلیق ۶۰ روزه تحریمهای نفتی و آزادسازی بخشی از منابع مسدود شده ایران، اظهارات چند ماه قبل مشاور عالی رئیس اتاق بازرگانی دوباره مورد توجه قرار گرفته است.
بهمن عشقی گفته بود: «حتی اگر تمامی تحریمها لغو شود و ترامپ با پزشکیان در تهران آبگوشت بزباش بخورد، وضعیت اقتصادی بهبود نخواهد یافت و به این علت دولت پولدارتر میشود، فساد توسعه پیدا میکند و دردی از ملت دوا نمیشود.» او افزود ریشه مشکلات در «مقررات زائد» است.
| |||
بیستم ژوئن روز جهانی زندانیان سیاسی در ايران تا پيمان مهاجرت و پناهندگي اتحاديه اروپا 2026.
دکتر نیره انصاری
نقش جامعه مدنی در آزادسازیِ زندانیان سیاسی
1- در فضای بسته کشورهای غیردموکراتیک [رژیم اسلامی]، زندانیان سیاسی و نزدیکان آنها با مانعهای بسیاری برای کار مدنی روبرو هستند. از دیگرسو، با گسترش فرهنگ کنشگری میتوان امیدوار بود دیگر اعضای جامعه که به طور مستقیم درگیر مسئله بازداشت به دلایل سیاسی نیستند به زندانیان سیاسی و خانوادهشان پیش از، هنگام و پس از دوره زندان کمک کنند.>>>>>>>
تاوان انتخابی که از آنِ ما نبود
ما جوانان ایرانی در اوج جوانی پیر شدهایم
امیر جاوید - ویژه خبرنامه گوبا
نه از گذر سالها، نه از سپید شدن موها و نه از فرسودگی طبیعی زندگی. ما از فشار بیپایان مشکلاتی پیر شدهایم که هر روز بر دوشمان سنگینی میکند. ما از نگرانی برای آینده، از بیثباتی اقتصادی، از ترس فردا، از مهاجرت اجباری، از جدایی خانوادهها و از دیدن نابودی آرزوهایی پیر شدهایم که در بسیاری از کشورهای دیگر، بخشی عادی از زندگی جوانان است.>>>>>>
پایان عصر ولایت فقیه؟
بحران معنا در جمهوری اسلامی، قدرت پس از فروپاشی مشروعیت
شاید مهمترین پیامد جنگ اخیر نه ویرانی زیرساختهای نظامی حکومت ایران باشد و نه کشته شدن شماری از فرماندهان ارشد سپاه. آنچه اهمیت تاریخی دارد، رخدادی است عمیقتر: برای نخستین بار از زمان تأسیس جمهوری اسلامی، این نظام ناچار شده است بدون حضور واقعی و آشکار سرچشمۀ اصلی قدرت و مشروعیت نظام به حیات خود ادامه دهد.>>>>>>>
تفاهم نامه بین ترامپ با جمهوری اسلامی؛
امتیازدهی آشکار به حکومت اسلامی،
حنیف حیدرنژاد
حنیف حیدرنژاد-- رسانه های بین المللی در ساعات پایانی روز چهارشنبه ۱۷ ژوئن/ ۲۷ خرداد، متنی را با عنوان «یادداشت تفاهم آمریکا و ایران» منتشر کردند. در چند روز اخیر هر دو طرف خود را در میدان دیپلماسی پیروز معرفی می کنند. دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در دو روز گذشته و در حاشیه اجلاس سران گروه هفت بارها از این تفاهم نامه دفاع و آن را یک موفقیت نامید.>>>>>>>
ارزیابی حقوقی و کارکردی یادداشت تفاهم میان دولت ترامپ و رژیم ایران،
احمد علوی
۱. مقدمه
در دهههای اخیر، استفاده از اسناد غیرمعاهدهای در روابط بینالملل به نحو چشمگیری گسترش یافته است. دولتها در بسیاری از موارد ترجیح میدهند به جای ورود به فرآیندهای پیچیده، زمانبر و گاه پرهزینه انعقاد معاهدات رسمی، از ابزارهای انعطافپذیرتری همچون یادداشت تفاهم (Memorandum of Understanding)، بیانیههای مشترک، ترتیبات سیاسی و چارچوبهای همکاری استفاده کنند.>>>>>>>
.jpg)
افشای حقیقت؛ کودتای ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و استقرار استبداد دینی
- نویسنده حمید رفیع
در مقدمه باید روشن گفت: ابوالحسن بنیصدر تنها رئیسجمهوری بود که در برابر استبداد نوظهور ایستاد و حاضر نشد «جمهوریت» را قربانی قدرتطلبی روحانیت حاکم کند. او تلاش کرد روحالله خمینی را وادار کند به وعدههایی که در پاریس به مردم داده بود وفادار بماند؛ وعدهٔ آزادی، استقلال و حاکمیت مردم. اما آنچه پس از انقلاب شکل گرفت، نه حکومت مردم، بلکه دستگاهی سازمانیافته برای حذف، سرکوب، دروغ و ترس بود.>>>>
آنچه امضا میشود صلح نیست
درباره یادداشت تفاهم میان جمهوری اسلامی و آمریکا، تا زمانی که متن کامل و دقیق آن منتشر نشده، نمیتوان با قطعیت قضاوت کرد. اما یک اصلِ قطعی بر این فضا حاکم است: اجرای موفق هرگونه توافقی مستلزمِ تغییرِ رفتارِ ساختاری و واقعیِ جمهوری اسلامی است؛ بدون چنین گردشی، هیچ سندی به ثبات در خاورمیانه منجر نخواهد شد.>>>>>
وقتی مخالف سیاسی به دشمن تبدیل میشود
چرا هر جامعهای به اپوزیسیون نیاز دارد؟
پیام همراهان
دارون
عجماوغلو و جیمز رابینسون در کتاب «راه باریک آزادی» استدلال میکنند که
آزادی نه از ضعف دولت، بلکه از تعادل میان قدرت دولت و قدرت جامعه زاده
میشود. دولت باید توانمند باشد و بتواند امنیت و قانون را برقرار کند، اما
در همان حال جامعه نیز باید از ابزارهای لازم برای نظارت، نقد و مهار قدرت
برخوردار باشد.>>>>>>>
آقا مملکت ما صاحب الزمانی است و گویا هرپاسخی هم بخواهیم بشنویم باید منتظر ظهور حضرت باشیم وگرنه تا آن موقع کسی موظف به پاسخ نیست . پرسش بزرگ از حکومت اینست: بسیار کارخوبی کردید که تنگه هرمز را بستید و ضرب شست خوبی به آمریکا و اسراییل نشان دادید ولی آخر و عاقبت این کشور چه خواهد شد؟ بطورکلی استراتژی حکومت چیست ؟
چون گیرم از این بلا جستیم ، فردا چه خواهد شد؟
ما از یک طرف محصور در کشورهای متحد آمریکا هستیم و از جانب دیگر جمهوری اسلامی داریم که مصر به صدور انقلاب و نابودی اسراییل است. در این مدت هزارو یک بلا بر سر مردم آمده و همه حسرت یک لحظه آرامش و خوردن یک لقمه نان راحت را دارند. استراتژی حکومت برای حل مشکلات چیست ؟ آیا فردا حکومت دست از تعدی به حقوق مردم برخواهد داشت و اجازه خواهد داد که آنها در سرنوشت خودشان مشارکت کنند؟>>>>>>
