هشدار جنجالی تحلیلگر اردنیتبار:
غرب همان تجربهای را تکرار میکند که لبنان را از پا انداخت
خبرنامه گویا - دن برماوی نویسنده و تحلیلگر اردنیتبار در حوزه مسائل خاورمیانه و الهیات سیاسی در این یادداشت، تجربه لبنان را بهعنوان هشداری درباره مسیر کنونی کشورهای غربی مطرح میکند. منظور او وجود خطری فوری و ملموس نیست، بلکه اشاره به روندهایی است که شاید هنوز برای بسیاری آشکار نباشد، اما کسانی که پیامدهای مشابه آن را پیشتر تجربه کردهاند، نشانهها و جهت حرکتشان را زودتر تشخیص میدهند...>>>>>>>>
چگونه شریعتی اسلام را برای نسل ما زیبا کرد،
محمود زهرایی
شریعتی؛ روشنفکر، مصلح، متوهم یا شیاد
در روزهای اخیر، اظهارات موسی غنینژاد در یکی از مصاحبههایش درباره دکتر علی شریعتی، سخنران و نظریهپرداز مذهبی دهه پنجاه، واکنشهای فراوانی برانگیخت. تندترین این واکنشها نوشته عبدالکربم سروش بود؛ نوشتهای که به گمان من، بیش از آنکه پاسخی مستدل به سخنان غنینژاد باشد، متنی آمیخته به هیجان، داوریهای شتابزده و ادبیاتی نامتناسب با یک گفتوگوی فکری بود. پس از آن نیز یادداشتها و اظهار نظرهای دیگری، در دفاع یا نقد هر یک از این دو دیدگاه، منتشر شد.>>>>>>>>
یورونیوز - یهودا گرامی، خاخام اعظم یهودیان ایران، در تهران متولد شده، در اسرائیل و آمریکا تحصیل کرده و شهروند هر دو کشور ایران و آمریکاست. او با وجود امکان ماندن در آمریکا، به تهران بازگشت و از سال ۲۰۱۱ هدایت مذهبی جامعهای را بر عهده دارد که میان هویت ایرانی و یهودی خود و سیاستهای ضداسرائیلی جمهوری اسلامی گرفتار شده است.>>>>>>
مشروطه؛ نبردی که هنوز پایان نیافته است، به مناسبت صد و نوزدهمین سالگرد انقلاب مشروطیت
بسیاری از تاریخنگاران، انقلاب مشروطه را همسنگ انقلابهای لیبرال اروپا میدانند. تردیدی نیست که مشروطه نقطه عطفی در تاریخ ایران بود؛ همان بیداری شکوهمندی که مردمی را که قرنها در خوابی عمیق فرو رفته بودند، تکان داد و آنان را با مفاهیمی چون قانون، آزادی، حقوق شهروندی و حکومت مسئول آشنا ساخت.>>>>>>>
با آغاز هرجنگی، جنگ و جدال مارکسیست ها شروع می شود و یک گروه پیدا می شود که هیچ کدام از طرفین جنگ را محق نمی داند و فکر می کند باید این ها آن قدر از همدیگر بکشند تا خسته شوند.
وقتی بگویی که در شرایط جنگی کنونی هرگونه مبارزه ای علیه این حکومت بقول شما بورژوازی داخلی، به سود امپریالیسم تمام می شود پاسخی داده نمی شود.>>>>>>>>
دوجوان در اصفهان در ملاء عام اعدام شدند!
اعدام قتل عمد دولتی است!
روز سه شنبه ششم مردادماه جمهوری اسلامی دو جوان دیگر بنام ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیر حسین صفری را در اصفهان در ملاء عام اعدام کرد. جمهوری اسلامی از روز اول به قدرت رسیدن اعدام را بعنوان یک ابزار مهم سرکوب در جامعه حاکم کرده است. وجه شنیع تر این جنایت دولتی اعدام در ملاء عام و با حلق آویز کردن از چرثفیل است. این صحنه ها تصاویر دهشتناک حلق آویز کردن های سیاه پوستان و بردگان در آمریکا را بیاد می آورد. >>>>>>>
وقتی تاریخ از روشنفکران پاسخ میخواهد
برهان و هیاهو
مسئولیت اندیشه در برابر تاریخ
تأملی در پاسخ دکتر عبدالکریم سروش به منتقدان علی شریعتی
دارکوب - خبرنامه گویا
قدرت را معمولاً در دست حکومتها جستوجو میکنیم، حال آنکه تاریخ بارها نشان داده است گاه یک اندیشه، بیش از هزار فرمان، سرنوشت ملتی را دگرگون میکند. حکومت با اجبار فرمان میراند، اما اندیشه با اقناع؛ و چهبسا قدرتی که بیصدا عمل میکند، از قدرتی که با زور فرمان میدهد، ماندگارتر باشد. اندیشه افق فهم جامعه را تغییر میدهد و آنچه افق فهم را دگرگون کند، دیر یا زود مسیر تاریخ را نیز تغییر خواهد داد.>>>>>>>>
مادران حشد الشعبی امروز به عزا نشستند!
فرزانه روستایی
مادران
حشد الشعبی امروز با مرگ عزیزانشان تاوان پرداختند. تاوان این که
فرزندانشان در ایران حمام خون راه انداختند و در دی ماه ۴۰ تا ۵۰ هزار نفر
از مردم ایران را قتل عام کردند و امروز این قتل عام با اعدام ها ادامه
دارد . با وجودی که حجم تخریب مراکز و تعداد کشته های حشدالشعبی خیلی زیاد
بود هیچکس در ایران برای آنها اشک نریخت کسی برای آنها حسرت نخورد وکسی
نگفت حیف از جوانی انها.>>>>>>>>
ما متهمیم آقای سروش
مصطفی نوروزی
من از نسل جوانان انقلابی ۵۷ هستم. جوان بودیم و کلام شریعتی ما را مسحور میکرد. از طبقه متوسط بودم، در دانشگاه ملی درس خواندم، در ابتدای جوانی خانه خریدم، ماشین خریدم و ازدواج کردم. حالا همه اینها برای پسرانم آرزوهای محال است.
من شبانهروز به تفاوت امروز با روزهای جوانی خودم فکر میکنم. چرا و از چه مسیری به امروز رسیدیم؟ ما انقلابی بودیم و انقلاب برای ما کلید حل همه چیز بود. اما داشتههایمان را نمیدیدیم و جایی برای پرسش و تردید باقی نگذاشته بودیم؛ پاسخ همه چیز از پیش معلوم بود: انقلاب.>>>>>>
مسئول جنایت کیست؛ شلیککننده یا دعوتکننده؟
مغالطۀ تبرئۀ قاتل
نوشتۀ قلم کاوه
یکی از عجیبترین مغالطههایی که این روزها از سوی جمهوری اسلامی و برخی
همصدایانش بهکار گرفته میشود، مغالطهای است که مسئولیت جنایت را از
دوش جنایتکار برمیدارد و بر گردن کسی میاندازد که مردم را به اعتراض،
مقاومت یا ایستادگی در برابر ظلم فراخوانده است.
نمونۀ آشکار آن،
روایتسازی درباره اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی است. شاهزاده رضا پهلوی، در پاسخ به
مطالبۀ عمومی ایرانیان برای اعتراض به جمهوری اسلامی، از مردم خواست صدای
خود را به خیابانها بیاورند.
در پی این فراخوان، میلیونها ایرانی در شهرهای مختلف، با دستهای خالی در برابر یکی از خشنترین دستگاههای سرکوب جهان ایستادند.>>>>>>>
از بیعت با مجتبی خامنهای تا پاسخ مسعود رجوی
نزاع "نایبان" و گرسنگی "مردمان"
هوشنگ رشدیه - خبرنامه گویا
آدم خیال میکند در سال ۱۴۰۵ زندگی میکند. اخبار را باز میکند، قیمت نان را میبیند، خبر اعدام جوانی را میخواند، گزارش خشک شدن رودخانهای را مرور میکند، از کنار خبر فرار سرمایه و مهاجرت پزشکان میگذرد و انتظار دارد سیاستمداران نیز درباره همین دردها سخن بگویند.
اما ناگهان پرده کنار میرود و معلوم میشود که نه، مسئله اصلی چیز دیگری است.>>>>>>>>
روایت علی درویش، افسر پلیس همجنسگرا از حمله مرگبار برلین
یورونیوز - حمله مرگبار شامگاه شنبه در نزدیکی جشن «افتخار» برلین، برای بسیاری از ساکنان این شهر تنها یک اقدام خشونتآمیز نبود، بلکه حملهای به ارزشهایی تلقی شد که برلین خود را با آنها تعریف میکند: تنوع، مدارا و آزادی.
علی درویش، ۳۴ ساله، افسر پلیس و فعال مسلمان همجنسگرا، این حادثه را ضربهای عمیق به هویت خود توصیف کرد و گفت: «مسلمان به دنیا آمدهام، بهعنوان یک مرد همجنسگرا زندگی میکنم و افسر پلیس هستم. این حمله تروریستی بخشهای زیادی از هویت مرا هدف قرار داده است.»>>>>>>>>>
دو واقعه در دو رژیم، "جشن های 2500 ساله"،
داریوش مجلسی
سازماندهی، ریخت و پاش مالی بی حد، و بالا تر از همه، قدرت نمائی کاذب در برابر افکار عمومی داخل و خارج ایران را میتوان از اهداف اصلی رژیم حاکم بر کشورمان در برگزاری مراسم بسیار وسیع و پر خرج تدفین علی خامنه ای نامید. وانمود کردن یک شکست (یعنی ترور موفق رهبر جمهوری اسلامی) را، به عنوان یک پیروزی و نمایش قدرت، نمیتوان به چیز دیگری تعبیر نمود به جز خریدن نوعی آبرو و حیثیت در مقابل مردمی که از دیماه، فقط شاهد کشتار های خیابانی، اعدام ها، فقر و عزلت و از همه بدتر تخریب زیر ساختارهائی میباشند که (اغلب) حاصل سرمایه گزاری های کلان رژیم پیشین بود.>>>>>>
آنچه شش دهه مبارزه به من آموخت
و آنچه امروز در هفتادوششسالگی انجام دادهام و ادامه خواهم داد...
ابولفضل محققی - خبرنامه گویا
زنبورهای عسل در فضا میچرخند و صدای وزوز ریتمیکشان حیاط را پر کرده است. هوا پس از چند روز گرمای شدید آرام گرفته و نسیمی ملایم از یقه پیراهنم به درون میخزد و پوستم را نوازش میکند. به فروکشکردن دما و رسیدن به اعتدالی میاندیشم که جانمایه حیات و تداوم آن است.
بیاختیار به یاد سرزمین مادرم میافتم؛ به حکومتی که هرگز قدمی در راستای آرامش و تعادلبخشیدن به جامعه و زندگی میلیونها ایرانی برنداشت، عنصر اعتدال را از جامعه گرفت و بر خشونت، افراط و بیثباتی دامن زد.>>>>>>
اهمیت نهادهای مدنی در پایداری دموکراسی،
ثریا ندیم پور
اگر فردا در ایران حکومتی دموکراتیک بر سر کار بیاید، آیا میتوان مطمئن بود که دموکراسی پایدار خواهد ماند؟ بسیاری از مردم احتمالاً پاسخ خواهند داد: «بله.» اما تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد که پاسخ این پرسش، لزوماً مثبت نیست. تاریخ بارها ثابت کرده است که دموکراسی تنها با برگزاری انتخابات آزاد، تدوین قانون اساسی مترقی یا تغییر حکومت شکل نمیگیرد و دوام نمیآورد. دموکراسی زمانی پایدار میشود که جامعه از شهروندانی آگاه، مسئولیت پذیر وسازمانیافته برخوردار باشد؛ شهروندانی که بتوانند ازآزادیها و حقوق خود دفاع کنند. مهمترین بستر شکلگیری چنین شهروندانی، نهادهای مدنی هستند.>>>>>>
وقتی حذف انتخابات و حکومت مادامالعمر با ادبیات چپ توجیه میشود
خبرنامه گویا - دانیل اورتگا، رئیسجمهور چپگرای نیکاراگوئه که از سال ۲۰۰۷ در قدرت است، در مراسم سالگرد انقلاب حزب سوسیالیست "ساندینیستی" اعلام کرد که برای جلوگیری از بازگشت مخالفان به قدرت، انتخابات در این کشور برای همیشه کنار گذاشته خواهد شد.
این اظهارات با واکنشهای گستردهای روبهرو شده است.>>>>>>>
فقر،تورم و گرانی کشور را فرا گرفته،
آقایان در فکر نجات جهانند
فاضل میبدی
گویندهای در کسوت روحانی، سخنی بر زبان آورد که از نظر دوری از واقعیت، تازگی داشت: اگر مردم بیبرقی و بیآبی را تحمل کنند، جهان را از دست آمریکا و اسرائیل آزاد میکنیم. چگونه آزاد میکنیم و چگونه اداره خواهیم کرد، بماند؛ شاید در سخنرانیهای بعدی نسخه آن را هم ارائه دهند.
سعدی چه دلسوزانه به این افراد اندرز داده است:
اول اندیشه و آنگهی گفتار
پایبست آمده است و پس دیوار>>>>>>>
