پژوهش و بررسی راهکارهای مهارقدرت
نقدی کوتاه بر نامه سرگشاده اسماعیل نوریعلا به داریوش آشوری
(بیعت آشوری با پهلوی)
مطلبی را در سایت سلطنتطلب "گویا" دیدم؛ سایتی که این روزها بیش از پیش به محلی برای انتشار نوشتجات مداهنهآمیز، چاپلوسیهای درباری و مطالب کممایه بدل شده است. آقای اسماعیل نوریعلا در قالب نامهای سرگشاده به داریوش آشوری، با شور و شعف فراوان و به تعبیر خود "غرق در شادمانی"، از دیدن عکس ایشان در کنار رضا پهلوی غش کرده است.<<<<
روانشناسی جبّاران تمامگرا،
عزت مصلینژاد
تمامگرایی نظامی است بسته، مطلقگرا و انحصارگر که توسط یک فرد یا الیگارشی، و زیر رهبری بیچونوچرای یک جبّار خودکامه، اداره میشود. این مقاله میکوشد روانشناسی جبّاران تمامگرا را بهصورتی اجمالی مورد بررسی قرار دهد. یادآوری این نکته ضروری است که جبّاران تمامگرا از آسمان به زمین نیفتادهاند؛ آنان محصول فرهنگِ خشونت، جباریت، اختناق و اقتدارگراییاند. جامعهای که تاریخاً از تقدیس قدرت، نیاز به «پدر»، زنستیزی، اطاعت کورکورانه، خرافات و بیمایگی رنج میبرد، زمینههای مساعدی برای تولید، رشد و بازتولید تمامگرایی فراهم میآورد.>>>>>>>
رهبر انصار شاه اله
در بیان اتش افروزی علی کریمی و نقد بازیگران انارشیستی و فرصت طلب جنبش مردمی
اهمیت ملاقات استیو ویتکُاف با پهلوی چیست؟
| |||
در ابتدا آقای باراک راوید ژرونالیست اسرائیلی آکسیوز (Axios) افشا کرد که استیو ویتکُاف (نماینده ترامپ) با پهلوی ملاقات کوتاهی داشته . بیش از یک هفته از درج این مطلب گذشته است. اما رضا پهلوی کوچکترین اشاره ای به آن نکرده است. چرا؟ جواب این سوال مهم را باید در مصاحبه اخیر استیو ویتکُاف جست که در عمل شبیه جواب سناتور لیندزی گراهام در مورد امکان حمایت از رضا پهلوی, به خانم کریستیان امانپور در نشست مونیخ بود: "نـــــه" (NO)>>>>>>
رضا پهلوی و آزمون دموکراسی در برابر پرسشگری،
دیوید اعتباری
ویژه خبرنامه گویا
پس از کنفرانس اخیر مونیخ،شاهزاده رضا پهلوی در یک نشست خبری در برابر خبرنگاران ایرانی و غیرایرانی قرار گرفت. دو پرسش در این نشست اهمیت ویژه داشت، نه صرفاً به خاطر محتوا، بلکه به خاطر نوع واکنش به آنها: یکی پرسش خبرنگار بیبیسی فارسی، و دیگری پرسش یک خبرنگار غیرایرانی درباره کاستیها و خطاهای نظام پیشین.>>>>>>>
کریستیا ن امانپوردرمحاصره آتش به اختیاران
عبدالحمید وحیدی
اخیرآ شاهد ویدویی بودیم از برخورد زشت و کریه برخی از آتش به اختیاران سامانه پادشاهی خواهی نسبت به خانم کریستیان امانپور روزنامه نگار شناخته شده و با نفوذ در جهان غرب ، و آنهم صرفآ بعلت پرسشهایی آز آقای پهلوی که از دیدگاه این آتش به اختیاران چالشی و بودار بوده است>>>>>>
چرا همه به دنبال حذف همدیگریم؟
مسعود نقره کار
به کارگیریِ شیوه های غیرانسانی و ضد دموکراتیکِ حذف رقیبِ سیاسی، به ویژه حذف فیزیکی از ویژگی های کارِ سیاسی در ایران بوده است. نمونه ها پُر شمارند، که اگر نخواهیم راه دور برویم رفتار حذفیِ پادشاهان قاجاریه حتی نسبت به وزیرانی همچون امیر کبیر و نزدیکانی که سلاطین رقیب خود می پنداشتند، نمونه است.>>>>>>
امیرطاهری:
شاهزاده رابطه خود را با من قطع کرده است
ازآنجائیکه من خود را یک جمهوریّت خواه می دانم وجمهوریّت را چه در نظام پادشاهی وچه در شکل جمهوری امکان پذیرمی دانم ، بنابراین کوچکترین خصومتی نه با پادشاهی خواهان دارم و نه با جمهوریخواهان .
توضیح :
جمهوریت، برخلاف آنچه گاه تصور می شود، مترادف با «جمهوری» (به عنوان یک
قالب حقوقی) نیست. جمهوریت اصل حاکمیت ملت، محدود بودن قدرت، تفکیک نهادها و
پاسخ گویی ساختار حکومت است. در نظامی که جمهوریت محور است، مقام عالی
کشور -- چه در قالب پادشاهی مشروطه و چه در قالب جمهوری -- نقشی نمادین و
حافظ استمرار ملی را بر عهده دارد و در ادارهء روزمرهء قدرت اجرایی شریک
نیست. تجربهء کشورهایی چون سوئد و آلمان (یکی پادشاهی و یکی جمهوری)
نشان می دهد که جمهوریت می تواند در قالب های متفاوت حقوقی تحقق یابد، مشروط بر آنکه ساختار قدرت «دو ریاستی» و مبتنی بر تفکیک و توازن بین این دو منصب باشد. در نتیجه و از این منظر، آنچه در مرحلهء گذار اهمیت دارد، شکل حکومت آینده نیست، بلکه تضمین سازوکاری است که داوری نهایی را به رای آزاد ملت واگذار می کند. برگرفته از نوشته اقای نوری علا >>>>>>
نسرین ستوده خواستار مداخله بینالمللی شد
نسرین ستوده در گفتگویی با هفتهنامه فرانسوی «لوپوئن» با توصیف سرکوبهای اخیر در ایران بهعنوان «حمام خون»، از جامعۀ جهانی خواست در چارچوب منشور سازمان ملل و اصل «مسئولیت حفاظت» برای دفاع از مردم ایران اقدام کند؛ موضعی که با هشدار او درباره تداوم نارضایتی اجتماعی و بازگشت اعتراضها همراه شده است
ناصر اعتمادی - رادیو بین المللی فرانسه
نسرین ستوده، وکیل و مدافع سرشناس حقوق بشر در ایران، در گفتگویی اختصاصی با هفتهنامه فرانسوی «لوپوئن» خواستار آن شد که جامعۀ جهانی در چارچوب حقوق بینالملل و زیر نظر سازمان ملل متحد برای حمایت از مردم ایران دست به «مداخلۀ بشردوستانه» بزند. او با استناد به اصل «مسئولیت حفاظت» در منشور ملل متحد گفت :>>>>>>
وقتی اخلاق جای سیاست مینشیند؛ پاسخی به علی کشتگر،
امیر جاوید
در سالهای اخیر، یکی از بحثهایی که بارها در میان مخالفان جمهوری اسلامی تکرار شده، موضوع «مدارا»، «فرهنگ دموکراتیک» و «پرهیز از تندی» در گفتار سیاسی است. این بحث در ظاهر بحثی اخلاقی و حتی پسندیده به نظر میرسد. هیچ جامعهای با نفرت و خشونت کلامی پیشرفت نکرده و هیچ فرهنگ سیاسی سالمی بر پایه توهین و تحقیر شکل نگرفته است. اما مسئله از جایی پیچیده میشود که اخلاق جای تحلیل سیاسی را بگیرد و یک بحران عمیق اجتماعی به مسئلهای صرفاً اخلاقی فروکاسته شود.>>>>>>
مذاکره بیشرمانه تیم پهلوی با قاتلین دهها هزار ایرانی بیگناه
در چارچوب جمهوریت
ضرورت تشکیل یک شورای انتقال و زمینهء حقانیت آن، با تأملی بر معنای تکثر،
اسماعیل نوری علا
ایران در آستانهء وضعیتی ایستاده که دیر یا زود می تواند به «گذار سیاسی» بیانجامد. نشانه های فرسایش اقتدار رژیم اسلامی، شکاف در ساختار حکمرانی، و گسترش نارضایتی اجتماعی همگی حکایت از آن دارند که کشور ممکن است وارد مرحله ای شود که در آن خطر اصلی نه استمرار وضع موجود، بلکه احتمال خلاء قدرت باشد. تجربهء تاریخی نشان می دهد که خلاء قدرت در دوران گذار، اگر با سازمان دهی مسئولانه همراه نشود، می تواند بجای «انتقال منطقی و کارآمد قدرت» به بی ثباتی امنیتی، رقابت های موازی و حتی مداخلات بیرونی نیروهای دور و نزدیک بیانجامد.>>>>>>
