تف بر روزگاری که رهبر را بزنند و باز از صلح با آمریکا حرف بزنیم
حمید آصفی
تاریخ را با «تف» نمیسازند؛ با فهم میسازند. هرگاه سیاست به جای استدلال، از آب دهان تغذیه کند، عقل عمومی گرسنه میماند. هرگاه به جای تحلیل، تحقیر بنشیند، جامعه از گفتوگو به گلوگاه میرسد. و هرگاه قدرت خود را مالک حقیقت بداند، حقیقت نخستین قربانی قدرت میشود.
مشکل فقط یک جمله نیست؛ مشکل یک جهانبینی است. جهانبینیای که دنیا را به دو اردوگاه فرو میکاهد: مطیعان و خائنان، موافقان و دشمنان، ستایشگران و مزدوران. این همان «دوگانهسازیِ سلطه» است؛ کارخانهای که از پیچیدگی واقعیت، سادهلوحی سیاسی تولید میکند و از تنوع اندیشه، دشمنی میسازد.>>>>>>>







