با آغاز هرجنگی، جنگ و جدال مارکسیست ها شروع می شود و یک گروه پیدا می شود که هیچ کدام از طرفین جنگ را محق نمی داند و فکر می کند باید این ها آن قدر از همدیگر بکشند تا خسته شوند.
وقتی بگویی که در شرایط جنگی کنونی هرگونه مبارزه ای علیه این حکومت بقول شما بورژوازی داخلی، به سود امپریالیسم تمام می شود پاسخی داده نمی شود.>>>>>>>>
دوجوان در اصفهان در ملاء عام اعدام شدند!
اعدام قتل عمد دولتی است!
روز سه شنبه ششم مردادماه جمهوری اسلامی دو جوان دیگر بنام ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیر حسین صفری را در اصفهان در ملاء عام اعدام کرد. جمهوری اسلامی از روز اول به قدرت رسیدن اعدام را بعنوان یک ابزار مهم سرکوب در جامعه حاکم کرده است. وجه شنیع تر این جنایت دولتی اعدام در ملاء عام و با حلق آویز کردن از چرثفیل است. این صحنه ها تصاویر دهشتناک حلق آویز کردن های سیاه پوستان و بردگان در آمریکا را بیاد می آورد. >>>>>>>
وقتی تاریخ از روشنفکران پاسخ میخواهد
برهان و هیاهو
مسئولیت اندیشه در برابر تاریخ
تأملی در پاسخ دکتر عبدالکریم سروش به منتقدان علی شریعتی
دارکوب - خبرنامه گویا
قدرت را معمولاً در دست حکومتها جستوجو میکنیم، حال آنکه تاریخ بارها نشان داده است گاه یک اندیشه، بیش از هزار فرمان، سرنوشت ملتی را دگرگون میکند. حکومت با اجبار فرمان میراند، اما اندیشه با اقناع؛ و چهبسا قدرتی که بیصدا عمل میکند، از قدرتی که با زور فرمان میدهد، ماندگارتر باشد. اندیشه افق فهم جامعه را تغییر میدهد و آنچه افق فهم را دگرگون کند، دیر یا زود مسیر تاریخ را نیز تغییر خواهد داد.>>>>>>>>
مادران حشد الشعبی امروز به عزا نشستند!
فرزانه روستایی
مادران
حشد الشعبی امروز با مرگ عزیزانشان تاوان پرداختند. تاوان این که
فرزندانشان در ایران حمام خون راه انداختند و در دی ماه ۴۰ تا ۵۰ هزار نفر
از مردم ایران را قتل عام کردند و امروز این قتل عام با اعدام ها ادامه
دارد . با وجودی که حجم تخریب مراکز و تعداد کشته های حشدالشعبی خیلی زیاد
بود هیچکس در ایران برای آنها اشک نریخت کسی برای آنها حسرت نخورد وکسی
نگفت حیف از جوانی انها.>>>>>>>>
ما متهمیم آقای سروش
مصطفی نوروزی
من از نسل جوانان انقلابی ۵۷ هستم. جوان بودیم و کلام شریعتی ما را مسحور میکرد. از طبقه متوسط بودم، در دانشگاه ملی درس خواندم، در ابتدای جوانی خانه خریدم، ماشین خریدم و ازدواج کردم. حالا همه اینها برای پسرانم آرزوهای محال است.
من شبانهروز به تفاوت امروز با روزهای جوانی خودم فکر میکنم. چرا و از چه مسیری به امروز رسیدیم؟ ما انقلابی بودیم و انقلاب برای ما کلید حل همه چیز بود. اما داشتههایمان را نمیدیدیم و جایی برای پرسش و تردید باقی نگذاشته بودیم؛ پاسخ همه چیز از پیش معلوم بود: انقلاب.>>>>>>
مسئول جنایت کیست؛ شلیککننده یا دعوتکننده؟
مغالطۀ تبرئۀ قاتل
نوشتۀ قلم کاوه
یکی از عجیبترین مغالطههایی که این روزها از سوی جمهوری اسلامی و برخی
همصدایانش بهکار گرفته میشود، مغالطهای است که مسئولیت جنایت را از
دوش جنایتکار برمیدارد و بر گردن کسی میاندازد که مردم را به اعتراض،
مقاومت یا ایستادگی در برابر ظلم فراخوانده است.
نمونۀ آشکار آن،
روایتسازی درباره اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی است. شاهزاده رضا پهلوی، در پاسخ به
مطالبۀ عمومی ایرانیان برای اعتراض به جمهوری اسلامی، از مردم خواست صدای
خود را به خیابانها بیاورند.
در پی این فراخوان، میلیونها ایرانی در شهرهای مختلف، با دستهای خالی در برابر یکی از خشنترین دستگاههای سرکوب جهان ایستادند.>>>>>>>
از بیعت با مجتبی خامنهای تا پاسخ مسعود رجوی
نزاع "نایبان" و گرسنگی "مردمان"
هوشنگ رشدیه - خبرنامه گویا
آدم خیال میکند در سال ۱۴۰۵ زندگی میکند. اخبار را باز میکند، قیمت نان را میبیند، خبر اعدام جوانی را میخواند، گزارش خشک شدن رودخانهای را مرور میکند، از کنار خبر فرار سرمایه و مهاجرت پزشکان میگذرد و انتظار دارد سیاستمداران نیز درباره همین دردها سخن بگویند.
اما ناگهان پرده کنار میرود و معلوم میشود که نه، مسئله اصلی چیز دیگری است.>>>>>>>>
روایت علی درویش، افسر پلیس همجنسگرا از حمله مرگبار برلین
یورونیوز - حمله مرگبار شامگاه شنبه در نزدیکی جشن «افتخار» برلین، برای بسیاری از ساکنان این شهر تنها یک اقدام خشونتآمیز نبود، بلکه حملهای به ارزشهایی تلقی شد که برلین خود را با آنها تعریف میکند: تنوع، مدارا و آزادی.
علی درویش، ۳۴ ساله، افسر پلیس و فعال مسلمان همجنسگرا، این حادثه را ضربهای عمیق به هویت خود توصیف کرد و گفت: «مسلمان به دنیا آمدهام، بهعنوان یک مرد همجنسگرا زندگی میکنم و افسر پلیس هستم. این حمله تروریستی بخشهای زیادی از هویت مرا هدف قرار داده است.»>>>>>>>>>
دو واقعه در دو رژیم، "جشن های 2500 ساله"،
داریوش مجلسی
سازماندهی، ریخت و پاش مالی بی حد، و بالا تر از همه، قدرت نمائی کاذب در برابر افکار عمومی داخل و خارج ایران را میتوان از اهداف اصلی رژیم حاکم بر کشورمان در برگزاری مراسم بسیار وسیع و پر خرج تدفین علی خامنه ای نامید. وانمود کردن یک شکست (یعنی ترور موفق رهبر جمهوری اسلامی) را، به عنوان یک پیروزی و نمایش قدرت، نمیتوان به چیز دیگری تعبیر نمود به جز خریدن نوعی آبرو و حیثیت در مقابل مردمی که از دیماه، فقط شاهد کشتار های خیابانی، اعدام ها، فقر و عزلت و از همه بدتر تخریب زیر ساختارهائی میباشند که (اغلب) حاصل سرمایه گزاری های کلان رژیم پیشین بود.>>>>>>
آنچه شش دهه مبارزه به من آموخت
و آنچه امروز در هفتادوششسالگی انجام دادهام و ادامه خواهم داد...
ابولفضل محققی - خبرنامه گویا
زنبورهای عسل در فضا میچرخند و صدای وزوز ریتمیکشان حیاط را پر کرده است. هوا پس از چند روز گرمای شدید آرام گرفته و نسیمی ملایم از یقه پیراهنم به درون میخزد و پوستم را نوازش میکند. به فروکشکردن دما و رسیدن به اعتدالی میاندیشم که جانمایه حیات و تداوم آن است.
بیاختیار به یاد سرزمین مادرم میافتم؛ به حکومتی که هرگز قدمی در راستای آرامش و تعادلبخشیدن به جامعه و زندگی میلیونها ایرانی برنداشت، عنصر اعتدال را از جامعه گرفت و بر خشونت، افراط و بیثباتی دامن زد.>>>>>>
اهمیت نهادهای مدنی در پایداری دموکراسی،
ثریا ندیم پور
اگر فردا در ایران حکومتی دموکراتیک بر سر کار بیاید، آیا میتوان مطمئن بود که دموکراسی پایدار خواهد ماند؟ بسیاری از مردم احتمالاً پاسخ خواهند داد: «بله.» اما تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد که پاسخ این پرسش، لزوماً مثبت نیست. تاریخ بارها ثابت کرده است که دموکراسی تنها با برگزاری انتخابات آزاد، تدوین قانون اساسی مترقی یا تغییر حکومت شکل نمیگیرد و دوام نمیآورد. دموکراسی زمانی پایدار میشود که جامعه از شهروندانی آگاه، مسئولیت پذیر وسازمانیافته برخوردار باشد؛ شهروندانی که بتوانند ازآزادیها و حقوق خود دفاع کنند. مهمترین بستر شکلگیری چنین شهروندانی، نهادهای مدنی هستند.>>>>>>
وقتی حذف انتخابات و حکومت مادامالعمر با ادبیات چپ توجیه میشود
خبرنامه گویا - دانیل اورتگا، رئیسجمهور چپگرای نیکاراگوئه که از سال ۲۰۰۷ در قدرت است، در مراسم سالگرد انقلاب حزب سوسیالیست "ساندینیستی" اعلام کرد که برای جلوگیری از بازگشت مخالفان به قدرت، انتخابات در این کشور برای همیشه کنار گذاشته خواهد شد.
این اظهارات با واکنشهای گستردهای روبهرو شده است.>>>>>>>
فقر،تورم و گرانی کشور را فرا گرفته،
آقایان در فکر نجات جهانند
فاضل میبدی
گویندهای در کسوت روحانی، سخنی بر زبان آورد که از نظر دوری از واقعیت، تازگی داشت: اگر مردم بیبرقی و بیآبی را تحمل کنند، جهان را از دست آمریکا و اسرائیل آزاد میکنیم. چگونه آزاد میکنیم و چگونه اداره خواهیم کرد، بماند؛ شاید در سخنرانیهای بعدی نسخه آن را هم ارائه دهند.
سعدی چه دلسوزانه به این افراد اندرز داده است:
اول اندیشه و آنگهی گفتار
پایبست آمده است و پس دیوار>>>>>>>
آمریکا با چه مرجعی می خواهد به توافق برسد؟
نگاهی به بحران مرجع تصمیمگیری در جمهوری اسلامی و تأثیر آن بر راهبرد آمریکا
ناصر اعتمادی
تغییر مداوم لحن دونالد ترامپ میان مذاکره و جنگ با
حکومت ایران، شاید تنها بازتاب شیوۀ غیرمتعارف او در سیاست نباشد. در پس
این نوسان، پرسشی بنیادیتر نهفته است : در جمهوری اسلامی پس از خامنهای،
چه کسی واقعاً تصمیم میگیرد؟ اگر واشنگتن نداند با چه کسی مذاکره میکند و
علیه چه کسی میجنگد، تعریف هر راهبرد پایداری، چه برای صلح و چه برای
جنگ، دشوار خواهد بود.
وقتی پسر بیژن جزنی راه دیگری را انتخاب میکند
خبرنامه گویا - دیدار اخیر رضا پهلوی با مازیار (ماکسیمیلیان) جزنی، حقوقدان ایرانی-فرانسوی و فرزند بیژن جزنی، از بنیانگذاران سازمان چریکهای فدایی خلق ایران، به یکی از خبرسازترین رویدادهای سیاسی روزهای اخیر در میان مخالفان جمهوری اسلامی تبدیل شد. در این دیدار، دو طرف درباره همگرایی نیروهای مخالف برای آینده ایران و همکاریهای حقوقی در چارچوب پروژه «شکوفایی ایران» گفتوگو کردند. یادداشت پیشرو، واکنشهای سیاسی به این دیدار و آنچه نویسنده آن را نشانهای از دگرگونی در نگاه نسل جدید به میراث ایدئولوژیک گذشته میداند، بررسی میکند.>>>>>>>>>
دکتر حسن بلوری برلین، ۲۰۲۶٫۰۷٫۱۶
مسئلهٔ زمان در آغازِ کیهان
The Problem of Time at the Beginning of the Universe1
توضیحاتِ نظریههای اساسی فیزیکِ، نظریه نسبیت عام و نظریه کوانتومی، در بارهُ زمان بهطرز چشمگیری در هر یک از آنها خوب عمل میکنند. اما، این توضیحات در تضاد با یکدیگر هستند. ناسازگاری میان آنها بهویژه زمانی غیرقابل چشمپوشی است که بخواهیم آن دو نظریه را در چارچوب یک نظریه، نظریه گرانش کوانتومی، ارایه دهیم.>>>>>>>>
از پراکندگی تا آلترناتیو ملی،
حسین عرب
چگونه میتوان شاهزاده رضا پهلوی، چپها، ملیمذهبیها و ملیگرایان را در یک ائتلاف هماهنگ گرد آورد؟
موضوع تشکیل ائتلافی فراگیر از مخالفان جمهوری اسلامی، دیگر صرفاً یک پیشنهاد سیاسی نیست؛ بلکه به یکی از ضرورتهای اصلی شرایط کنونی ایران تبدیل شده است. جمهوری اسلامی، با وجود بحرانهای عمیق داخلی و خارجی، همچنان از پراکندگی مخالفان خود بهره میبرد. ضعف اصلی اپوزیسیون نه کمبود چهره سیاسی، نه فقدان برنامه و نه نبود نارضایتی عمومی، بلکه ناتوانی در تبدیل این ظرفیتها به یک آلترناتیو هماهنگ و قابل اعتماد است.>>>>>>>
خداحافظ رفیق!
آذر ماجدی
برای اولین بار میخواهم قبل از اینکه به مباحث و فرضیه های یک نوشته بپردازم، احساسم را با مشاهدۀ نوشتۀ اخیر علی جوادی در باصطلاح نقد مقاله ام "تمدن غرب فرو می ریزد" بیان کنم. علی جوادی را نزدیک به چهل سال است که می شناسم و سالها از نزدیک با هم فعالیت کرده ایم. با توجه به این فعالیت و ضمنا از اینرو که فعالیت هر فردی در دفاع از سوسیالیسم، حال با تعبیر و درک خود، برایم ارزشمند است، وقتی به او سوقصد شد، حتی یک لحظه در نوشتن اطلاعیه ای نه فقط در محکومیت سوءقصد، بلکه در دفاع از او بعنوان یک کمونیست تردید نکردم. علیرغم اختلافات عمیق سیاسی طی نزدیک به بیست سال، از او بعنوان یک شخصیت مهم و موثر کمونیست دفاع کردم.>>>>>>
