راه فرارتان کدام است؟

 

حسن بهگر

آقا مملکت ما صاحب الزمانی است و گویا هرپاسخی هم بخواهیم بشنویم باید منتظر ظهور حضرت باشیم وگرنه تا آن موقع کسی موظف به پاسخ نیست . پرسش بزرگ از حکومت اینست: بسیار کارخوبی کردید که تنگه هرمز را بستید و ضرب شست خوبی به آمریکا و اسراییل نشان دادید ولی آخر و عاقبت این کشور چه خواهد شد؟ بطورکلی استراتژی حکومت چیست ؟

چون گیرم از این بلا جستیم ، فردا چه خواهد شد؟

ما از یک طرف محصور در کشورهای متحد آمریکا هستیم و از جانب دیگر جمهوری اسلامی داریم که مصر به صدور انقلاب و نابودی اسراییل است. در این مدت هزارو یک بلا بر سر مردم آمده و همه حسرت یک لحظه آرامش و خوردن یک لقمه نان راحت را دارند. استراتژی حکومت برای حل مشکلات چیست ؟ آیا فردا حکومت دست از تعدی به حقوق مردم برخواهد داشت و اجازه خواهد داد که آنها در سرنوشت خودشان مشارکت کنند؟>>>>>>

 تلاشی برای پیشبرد آزادی بیان اندیشه

 یونسکو و یک تناقص بزرگ

  

ملت ایران؛ تداوم یک هویت تاریخی در ورای تعاریف مدرن 

 نویسنده : حمید رفیع

من ملتی در ایران می‌شناسم که «ملت ایران» نام دارد؛ ملتی متشکل از اقوام گوناگون که در کنار یکدیگر، بقای ایران، تداوم تمدن ایرانی و نوعی وجدان تاریخی مشترک را شکل داده‌اند. از این‌رو، همواره با دیدگاه‌هایی که در ایران از «ملت‌ها» به‌صورت جداگانه سخن می‌گویند و وجود یک ملت واحد ایرانی را انکار می‌کنند، هم‌نظر نبوده‌ام. >>>>>>

 جمهوریّت

بنیادهای مشترک هواداران پادشاهی و جمهوری 

 خرد جمعی

تجلّی جمهوریّت 

 چرا شاهزاده باید شعار «مرگ بر ملا، چپی، مجاهد» را محکوم کند؟ 

علی لاهیجی

انتقادات و انتظارات از شاهزاده رضا پهلوی (قسمت چهارم)

فضای سیاسی ایران همچنان از پراکندگی و اختلاف رنج می‌برد. در حالی که جمهوری اسلامی بر سر قدرت است، بخشی از نیروهای اپوزیسیون نیز بیش از آنکه بر نقاط اشتراک تمرکز کنند، درگیر منازعات متقابل هستند.>>>>>>

تفاوت مهم جمهوری خواهی وجمهوریّت خواهی   

 حمید وحیدی

 تفاوت مهم جمهوری خواهی و جمهوریت خواهی در اینست که جمهوری خواهی آنهم به شکلی که هموطنان جمهوریخواه ما  آنرا نشان می دهند، این شائبه را ایجاد می کنند که آنها مطلقآ نظام پادشاهی را یک نظام استبدادی تلقی کرده و باید با برقراری آن مبارزه نمود.

در حالیکه در جمهوریت خواهی دیگر نشانی از مخالفت با نظام پادشاهی نیست ، بلکه محتوای راستین حقوق ملت در آن ملاک است.  نمونه آنرا امروز در مبارزه سرسختانه آقای امیرطاهری و یاران ایشان که  دفترچه اضطرار را دفترچه استیصال  نامیده و با آن از درستیز درآمده اند، میتوان یافت. >>>>>>

 

درفقدان آگاهی به مفهوم 

 جمهوریّت 

 حمید رفیع

برگی از تاریخ - بهار ۱۳۶۰؛ هنگامی که «میزان رأی ملت است» جای خود را به «من می‌گویم نه» داد

بهار ۱۳۶۰ یکی از تعیین‌کننده‌ترین مقاطع تاریخ معاصر ایران است؛ فصلی که در آن سرنوشت انقلاب ۱۳۵۷ رقم خورد. در این دوران، نزاع اصلی نه میان چند شخصیت سیاسی، بلکه میان دو دیدگاه درباره ماهیت نظام سیاسی بود: حاکمیت مردم یا حاکمیت فرد؛ آزادی یا استبداد؛ جمهوریت یا ولایت.>>>>>>>

 دفترچه اضطرار

 سندی در راستای نفی جمهوریّت

ایکاش، تهیه کنندگان دفترچه اضطرار جسارت می کردند ازهمان کسانی که به درستی با ذکرنام و نشان خود به  اقای پهلوی به عنوان رهبر گذار وکالت دادند، بخواهند اینبار موافقت یا مخالفت خود را با مفاد این دفترچه اعلام نمایند!!!!!؟

 

 جمهوری، جمهوریت و سلطنت موروثی  

حسن یوسفی اشکوری

در این نوشتار کوتاه تلاش می‌شود که بین سه مفهوم «جمهوری»، «جمهوریت» و نیز «سلطنت» (یا پادشاهی) فرق نهاده شود و تفاوت آن‌ها، هرچند به اشاره، تبیین شود. در نهایت نیز به یک دعوی یا استدلال برای تثبیت احیای پادشاهی و، به‌طور خاص، احیای سلطنت پهلوی‌ها در ایران معاصر، پاسخی اجمالی داده می‌شود.

معمولاً توجه نمی‌شود که بین جمهوری و جمهوریت تفاوتی اساسی وجود دارد. عموماً فکر می‌کنند که اعلام جمهوری در یک کشور یا سرزمینی برای تثبیت دموکراسی، حاکمیت ملی و استقرار قانون کفایت می‌کند.>>>>>>>

 جمهوریت چیست؟

 
جلال ایجادی

در میان ایرانیان در عرصه سیاسی اختلاف حاد به گرد شکل حکومتی، جمهوری یا سلطنت، دور می‌زند. موضع گیری‌های حاد که گاه همراه با ناسزاگوئی و هیجان تند همراه است. ما نیازمند اندیشه گری بیشتری هستیم. در جامعه شناسی سیاسی و در فلسفه سیاسی یک مبحث اساسی وجود دارد که همان «جمهوریت» است. روشن است که شرایط سیاسی ایران و وجود توتالیتاریسم اسلامی شیعی، می‌طلبد که پس از سقوط رژیم در روند سیاسی و انتخاباتی، فرم و شکل جمهوری یا سلطنت روشن گردد. ولی در لحظه کنونی چالش پایه‌ای در باره محتوا و مضمون و ساختار حکومت و قدرت سیاسی است. آیا قدرت آینده باید متکی بر جمهوریت باشد یا نه؟ پس جمهوریت چیست؟>>>>

 

علی کریمی سکوت را شکست

          علی کریمی در شبکه اکس نوشت:

دوستانی که از ایران وصل شدید، خوشحالم که هستید🙏در مورد اتفاقات این چند روز اخیر، لازم می‌دانم چند نکته را شفاف با شما در میان بگذارم.
شاهین نجفی تبلیغ تور کنسرت‌های خود را آغاز کرد.من از او خواستم که عادی‌سازی نکند؛ چون هنوز عزادار هزاران عزیز و خانواده داغدار هستیم.و اگر هم قرار است کنسرتی برگزار شود، از نام جاویدنامان و نام شاهزاده و احساسات مردم سوءاستفاده نشود.>>>>>>>

 مشکل اپوزیسیون ایران شاید جمهوری اسلامی نباشد، 

ذکریا از ایران

می‌پرسد چرا در ابتدای مقالاتت اول چند فحش آبدار به حکومت نمی‌دهی تا اول معلوم شود کدام طرفی هستی؟ این یعنی آن دوست گرامی، پیش از دریافت متن، در پی تایید خشم یا مِهر خود است و پیش از آنکه به نظر نویسنده اهمیت بدهد، می‌پرسد: «خلاصه این بابا کدام طرفی است؟».

متاسفانه اغلب ایراداتی که بر مقالات من گرفته می شود، هیچ گونه موضوعیت و مصداقی در خود مقاله ندارند و من هم فرصت دفاع ندارم.>>>>>>>>

 توافق کنید؛ 

ملت بیش از این تاب پیروزی‌‌های شما را ندارد

شکاف میان مردم و حاکمیت با شعار خیابانی پر نخواهد شد

علی هنر

امروز ایران در وضعیتی است که شاید هیچ واژه‌ای جز «فلاکت ساختاری» نتواند عمق فاجعه را ترسیم کند؛ در حالی که سفره‌های مردم روز به روز کوچکتر و امید به آینده در میان نسلهای جوان و نخبگان به یأس مطلق بدل شده است، حکمرانان ما همچنان با اتکا به دکترین «پیروزی در بحران»، بر طبل ستيز با استکبار می‌کوبند؛ اما حقیقت این است: این پیروزی‌ها که در گزارش‌های رسمی می‌بینیم، در کف خیابان‌های شهرها به شکل فقر عریان، تورم کمرشکن و فروپاشی طبقه متوسط و نابودی طبقات پائین‌تر نمود پیدا کرده است.>>>>>>

جمهوری اسلامی وفقدان هنرتوافق

 از مارکسیسم تا «اسلام انقلابی»، 

هوشنگ رشدیه

تأثیر حزب توده ایران و فرهنگ چپ بر شکل‌گیری گفتمان سازمانی «سازمان مجاهدین خلق ایران»

پدیده «اسلام انقلابی» در ایران، صرفاً محصول سنت مذهبی شیعه نبود؛ بلکه حاصل پیوند پیچیده‌ای میان ادبیات مذهبی، فرهنگ سیاسی چپ و فضای ضد‌امپریالیستی دهه‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۰ بود. در این میان، نقش غیرمستقیم اما عمیق حزب توده ایران و فرهنگ سیاسی برآمده از آن، در شکل‌گیری ذهنیت جریان‌هایی مانند سازمان مجاهدین خلق ایران اهمیت ویژه‌ای دارد.>>>>>

 وقتی مخالف، دشمن به نظرمی رسد

 

  تونی بلر:

 باید به ائتلاف نامقدس چپ با اسلام‌گرایان پایان داد

اگر حمله‌ی آتش‌افروزانه به چهار آمبولانس متعلق به یک نهاد خیریه یهودی در لندن در هفته گذشته یک مورد استثنایی بود، به‌خودی‌خود هم بسیار نگران‌کننده بود. اما متأسفانه این‌طور نیست. این حادثه بخشی از یک الگوی گسترده‌تر در بریتانیا و دیگر کشورهای اروپایی است.

سال گذشته در بریتانیا بیش از ۳۷۰۰ مورد یهودستیزی ثبت شد؛ از جمله افزایش قابل‌توجه حملات به افراد یهودیِ قابل تشخیص در انظار عمومی و چهره‌های شناخته‌شده، از جمله حمله به یک کنیسه در منچستر در ماه اکتبر.>>>>>>

 ما و وضعیّت نابسامان سرزمین ما 

چه باید کرد؟